Toriko Qartulad • Original

დღეს იმ ციხეში მუზეუმია. მეშვიდე საკანი დაცულია ისე, როგორც იყო. კედელზე ის სიტყვებია. ტურისტებს უყვება გიორგი, რომელიც ახლა უკვე მოხუცი კაცია, იმ მხატვარზე, ვინც ტყვეობაში ქართულად იფიქრა — და სწორედ ამით გაათავისუფლა საკუთარი თავი. (If you'd like an English translation or a continuation, just let me know.)

— იმიტომ, — უპასუხა ანდრიამ, — რომ ტყვეობაში ადამიანი კი ვარ, მაგრამ ქართველი არასოდეს ვყოფილვარ ტყვე.

"ვინც სხვას სიცოცხლეს აძლევს, ის არასოდეს კვდება." toriko qartulad

მეორე დღიდან მან დაიწყო "ხატვა" სიტყვებით. ყოველ დილას, სანამ მცველები მოიტანდნენ პურს, ის ხმამაღლა ამბობდა:

სამი დღის შემდეგ ანდრია გარდაიცვალა. მაგრამ მანამდე მოასწრო, კედელზე ნახშირით დაეწერა: ლექსები ძველ ხეზე

— რატომ გააკეთეთ ეს? — ჰკითხა გიორგიმ.

— დღეს მთაში თოვლი მოდის. მზე ყინულს ადნობს. სადღაც ბავშვები სირბილობენ. ჭრელი ფრთებიანი მწერი

დილით, როცა გიორგი მივიდა, ანდრია კედელს მიეყრდნო. მისი ხელები დამწვარი ჰქონდა, მაგრამ თვალები ანათებდნენ.

გიორგი გაჩერდა. მან ვერ უპასუხა.

ერთხელ, როცა ციხის ფანჯარაში შემოფრინდა პატარა, ჭრელი ფრთებიანი მწერი, ანდრიამ ხელი გაუწოდა. მწერი ხელისგულზე მოეფერა, აკანკალდა და ისევ გაფრინდა. მაგრამ მან დატოვა რაღაც — ერთი წვეთი ნათელი მოგონება.

მან დაიწყო ლექსების შედგენა. არა ლამაზი, მაგრამ ნამდვილი. ლექსები ძველ ხეზე, რომელიც მის სახლის ეზოში იზრდებოდა. ლექსები დედის ხელებზე, რომლებსაც ის აღარასოდეს დაინახავდა.