Qartulad | Miru Tights

სკოლის დამთავრების შემდეგ, ნინო რუსთაველის გამზირზე გადის. მის გვერდით გადის ლუკა — ის ყოველთვის ერთსა და იმავე დროს ჩნდება, იგივე ნაცრისფერი ქურთუკით. ნინოს არასდროს უთქვამს მისთვის სიტყვა, მაგრამ იცის, რომ ლუკა უყურებს მის ფეხებს. არა უხეშად, არამედ ისე, როგორც მხატვარი უყურებს ხაზებს — დახვეწილად, თითქმის სევდიანად.

ნინო მეთორმეტე კლასში სწავლობს. ყოველ დილას ის ირჩევს ფერებს — არა ტანსაცმლის, არამედ განწყობის. დღეს მან აირჩია შავი გამჭვირვალე 40 den. ტაიტსები, რომლებიც მუხლამდე ნაზად ფარავს ფეხებს, მაგრამ ტოვებს მინიშნებას იმისა, რაც ქვეშ არის — როგორც ქუჩაში პირველი წვიმის სუნი, რომელიც ჯერ არ დაწყებულა.

ნინო იღიმება. არ იცის, რა არის „მირუ ტაიტსი“, მაგრამ ესმის, რომ ამ სიტყვებში არის რაღაც ნაზი — რაღაც, რაც ზუსტად აღწერს იმას, თუ როგორ გრძნობს თავს საღამოს ქუჩაში, როცა თბილისის განათება ერევა ტაიტსების ნაკეცებში. miru tights qartulad

ის ხსნის ქოლგას და ლუკასაც ეპატიჟება.

და ეს არის დასაწყისი — არა სიყვარულის, არამედ იმის, რაც სიყვარულზე ნაზია: ორი ადამიანი, რომლებსაც ესმით, რომ ზოგჯერ ყველაზე მნიშვნელოვანი ისტორიები იწყება ქსოვილის ერთი პატარა ძაფიდან. რა არის „მირუ ტაიტსი“

ერთ დღეს წვიმს. ნინოს ტაიტსები დასველდა, მაგრამ ეს უფრო ლამაზს ხდის მათ — ქსოვილი ეფერება კანს, ქმნის ჩრდილებს, რომლებიც მოძრაობენ ყოველი ნაბიჯისას. ლუკა ჩერდება. პირველად ეუბნება:

— მირუ ტაიტსი... ძალიან ჰგავს ძველ იაპონურ ანიმეს, სადაც ყოველი დეტალი სუნთქავს. რაც ზუსტად აღწერს იმას

Here’s a short story inspired by Miru Tights (the anime that beautifully captures everyday moments, tights, and quiet emotions) — set in Tbilisi and told in Georgian spirit, with the title “მირუ ტაიტსი” (Miru Tights). (A Rainy Afternoon in Saburtalo)

— მოდი, გაჩვენებ, სად ყიდიან საუკეთესო ტაიტსებს დეზერტირის ბაზართან.