Kasing Tamis Ng Bayabas | Hot & Simple

"Kasing tamis mo," bulong niya.

Isang hapon, binigyan niya ako ng bayabas. Hinog na hinog. "Para sa 'yo," sabi niya, namumula ang pisngi. kasing tamis ng bayabas

"Alam mo," sabi ni Lola Ising habang pumipili siya ng hinog na bayabas, "ang tamis nito ay hindi katulad ng asukal. Hindi siya nakakasawa. Siya ay… paalala." "Kasing tamis mo," bulong niya

Hindi ko pa maintindihan noon kung ano ang ibig niyang sabihin. Lima pa lamang ako noong una kong tikman ang bunga mula sa punong iyon. Matigas pa ang laman—berde at maasim. Napangiwi ako. "Mapait, Lola!" reklamo ko. "Para sa 'yo," sabi niya, namumula ang pisngi

At totoo nga. Ilang linggo ang lumipas. Isang umaga, nagising ako sa bango ng hinog na bayabas. Ang laman ay malambot, ginintuang puti, at puno ng katas. Isang kagat—. Hindi yung matamis na nakakasakit ng ngipin. Yung matamis na parang yakap. Yung tamis na parang sabi ng tadhana: Narito ako. Naghintay ako para sa iyo. Part 3: Ang Unang Pag-ibig (First Love) Labing-apat ako nang makilala ko si Miguel. Siya ay bagong lipat sa barangay. Mahilig siyang magdala ng libro sa ilalim ng puno ng bayabas. Doon kami nag-uusap—tungkol sa mga bituin, sa mga pangarap, sa mga bagay na hindi ko kayang sabihin kahit sa mga kaibigan ko.

At doon ko naisip: Ah, ganito pala ang pakiramdam ng may minamahal. Tulad ng bayabas—hindi perpekto, may buto, may bahid, pero puno ng lasa na hindi mo malilimutan. Tulad ng lahat ng tag-araw, natapos din ang aming kwento. Lumipat si Miguel sa lungsod. Walang paalam na matamis. Walang sulat. Isang araw, tumigil na lamang siyang pumunta sa puno ng bayabas.

Hinawakan niya ang aking mukha. "Anak, ang bayabas ay hindi nabubuhay para maging matamis magpakailanman. Nabubulok din ito. Pero ang tamis na iniwan nito sa iyong dila—iyon ang totoong regalo. Hindi mo kailangan ang prutas habambuhay. Kailangan mo lang alalahanin kung paano ka nito pinasarap ang pakiramdam." Ngayon, dalawampu’t dalawa na ako. Wala na si Lola Ising. Lanta na ang puno ng bayabas sa likod ng bahay—kaunti na lamang ang bunga. Bumalik ako para sa huling tag-araw bako ibenta ang lupa.